Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφική ταινία, αλλά είναι πραγματικός εφιάλτης:
το Κυβερνητικό Μέγαρο των Σφετεριστών της Μακεδονίας μας, ντυμένο με …«παρελθόν»
Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ, με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τους σφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!
Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοί της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ …«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!
Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology:
«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία – περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.
Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του “Owning Alexander”, ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.
Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).
ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ, “ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ” ΠΟΤΕ!
Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;
ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!
O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 – 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.
Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 (Εικόνα 1) δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα.
Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της “Δημοκρατίας της Μακεδονίας”, που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα (Εικόνα 2). Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.
ΣΕ ΠΟΙΑ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;
Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;
“Η ΜΕΓΑΛΗ …ΦΛΩΡΙΔΑ”
Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε, εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλώριδα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνες της από το Disney World, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαν τη “Μεγάλη Φλώριδα”!
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ,1944
Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:
“Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας.”
ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!
Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο “Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι .....Έλληνας”. Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι “διεκδίκηση” υπάρχει;
Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας: “Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες” (Ηρόδοτος 5.22)
Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία
Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων
δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;
ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ
Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;
Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;
Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά;
ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;
Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;
Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;
Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;
Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά “Μακεδόνας”; (σ.σ. εν. εθνικά “Μακεδόνας”)
Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ
Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία
του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από “μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ”. Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.
“ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ” ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER
Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικού Archaeology – ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ - για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ
Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».
“ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.
Ειλικρινώς,
Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35-54
Κοινοποίηση:
C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America
Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America
Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece
Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece
Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement
Erik Meijer, Member, European Parliament »
Σάββατο, 18 Απριλίου 2009
Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009
Έκθεση "Bodies": Η φρίκη της "τέχνης"
Όταν η αδυσώπητη αγορά αναζητεί νέα προϊόντα, προκειμένου οι μέτοχοί της να εξασφαλίσουν το αχαλίνωτο κέρδος, τότε, μπορεί να μετατρέπει ακόμη και ανθρώπινα νεκρά κουφάρια σε εικαστικά εκθέματα. Αρκεί να έχει εξασφαλισμένη τη συνεργασία των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Ένα θέαμα φρίκης που μετατρέπει τον θάνατο σε ψυχαγωγία αποκτηνώνοντας και βεβηλώνοντας σώματα νεκρών, αμφισβητούμενης προέλευσης, με βάσιμες υπόνοιες ότι προέρχονται από εκτελεσθέντες φυλακισμένους στην Κίνα, που διατείνεται ότι έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα, βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αθήνα.
Πρόκειται για την έκθεση «Bodies», που παρουσιάζεται στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, στην οποία περιλαμβάνονται 17 «πλαστικοποιημένα» ανοιχτά πτώματα νεκρών - από τα οποία «χάσκουν» πνεύμονες, καρδιές, νεφροί, τένοντες, αγγεία, αρμοί, οστά, ιστοί, νεύρα και έντερα - καθώς και 200 μεμονωμένα ανθρώπινα όργανα. Ένα θέαμα φρίκης που πολυδιαφημίστηκε ως καλλιτεχνικό, σχεδόν άκριτα, από όλα τα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης. Στεγαζόμενο, ώστε να εδραιωθεί ως έκθεση "τέχνης", στις σελίδες του πολιτιστικού ρεπορτάζ.
Προκειμένου να εξασφαλίσουν το δέλεαρ για το φιλοθεάμον κοινό, οι διοργανωτές της δεν αρκούνται στην επίδειξη των ξεφλουδισμένων και ξεκοιλιασμένων πτωμάτων που «έπεσαν» στα χέρια τους, αλλά τα διαμόρφωσαν σε συγκεκριμένες στάσεις, εν ώρα δράσης, έτσι ώστε να καλύψουν όσο το δυνατόν ευρύτερα τις φρικώδεις διαστροφές του.
Οι επισκέπτες αυτού του… εικαστικού νεκροτομείου έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν μια νεκρή γυναίκα έγκυο με τα πόδια ανοιχτά, ώστε να φαίνεται το έμβρυο, ένα πτώμα να κρατά το δέρμα της πλάτης του, ένα άλλο γονατισμένο σε στάση προσευχής κρατώντας την καρδιά του στα χέρια του, μη παραλείποντας να μετατρέψουν και πτώματα σε αθλητές(!) που πετούν ένα δίσκο και κλωτσούν μία μπάλα.
Αν, στην καλύτερη περίπτωση, ευσταθούν οι ισχυρισμοί της αμερικανικής εταιρείας «Premier Exhibitions» που διοργανώνει την έκθεση ότι τα σώματα προέρχονται από δωρητές πρόθυμους να τα παραχωρήσουν στην ιατρική για επιστημονικούς λόγους, τότε είμαστε αντιμέτωποι με μια εγκληματική εξαπάτηση απέναντι σε ανυπεράσπιστους νεκρούς που, εν ζωή, δεν έδωσαν ποτέ τη συγκατάθεσή τους να χρησιμοποιηθούν κατ’ αυτόν τον ανίερο, διαπομπευτικό και «εξευτεληστρικό» τρόπο. Αλλά ακόμη και εάν κάποια από τα σώματα προέρχονται από τα αζήτητα των κινεζικών νεκροτομείων, πάντα κατά τους ισχυρισμούς των διοργανωτών, έχουμε να κάνουμε με μια βάρβαρη οικειοποίηση πτωμάτων, μια ανίερη εκμετάλλευση νεκρών ψοφιμιών, στο όνομα του κέρδους.
Στη χειρότερη περίπτωση, εάν ευσταθεί η δημοσιογραφική έρευνα αμερικανών δημοσιογράφων, τα σώματα των νεκρών που παρουσιάζονται στην έκθεση προέρχονται από θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα από θανατοποινίτες που εκτελέστηκαν από την κινεζική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση δολοφόνων, υπόλογη για πολλαπλές και κατάφωρες παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, που ξέρει να κλείνει το στόμα σε οποιαδήποτε αντικαθεστωτική φωνή και που τιμωρεί με θάνατο περισσότερες από 60 παραβάσεις των νόμων που θέσπισε, μεταξύ των οποίων πολιτικών και οικονομικών. Ένα στυγνό δολοφονικό καθεστώς που, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, διεκδικούσε το 80% των διατεταγμένων από κυβερνήσεις θανατικών εκτελέσεων ανά τον κόσμο.
Και δεν είναι μόνο για όλους αυτούς τους λόγους προκλητική, κατάπτυστη και καταδικαστέα η τροφοδοτούμενη με πτώματα και ανθρώπινα όργανα από το πανεπιστήμιο Dalian Plastination της Κίνας έκθεση «Bodies». Η μεταμόσχευση οργάνων στην Κίνα αποτελεί μια τεράστια βιομηχανία που προσελκύει αγοραστές από όλο τον κόσμο, παρόλο που η χώρα δεν διαθέτει κανένα σύστημα εθελοντικής δωρεάς οργάνων! Ετσι, δεκάδες χιλιάδες μεταμοσχευμένων οργάνων προέρχονται από άγνωστες πηγές, κοινώς, από το παράνομο εμπόριο οργάνων.
Τα περισσότερα όργανα που μεταμοσχεύονται στην Κίνα λαμβάνονται από φυλακισμένους που εκτελέστηκαν. Μάλιστα, προκειμένου η κυβέρνηση να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία έχει αλλάξει τη μέθοδο εκτελέσεων. Οι εκτελέσεις εκατοντάδων φυλακισμένων γίνονται πλέον με μια φονική ένεση μέσα σε κινούμενα βαν που έχουν ως προορισμό κάποιο νοσοκομείο, προκειμένου να συγκομιστούν και να μοσχοπουληθούν τα «φρέσκα» όργανά τους. Και δεν χρειάζεται να γίνει εκτενής αναφορά για πιο πρόσφατες καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες η Κίνα προμηθεύεται ανθρώπινα όργανα ακόμη και από ζωντανούς φυλακισμένους.
Μήπως δεν τα γνωρίζει όλα αυτά ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων, υπό την αιγίδα του οποίου τελεί η συγκεκριμένη έκθεση; Εκτός και εάν ο επίσημος φορέας του ελληνικού κράτους, που υιοθετεί και προωθεί την εφαρμογή δια του νόμου της υποχρεωτικής δωρεάς οργάνων από τη στιγμή που θα γεννιόμαστε, εθελοτυφλεί θεωρώντας ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Φαίνεται ότι ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων παραβλέποντας τις καταγγελίες για την πηγή της προέλευσης των παραμορφωμένων πτωμάτων και τις όποιες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα περιτριγυρίζουν ως φαντάσματα, ανάγει τη δωρεά οργάνων ως αυτοσκοπό, κατά τα λοιπά για ανθρωπιστικούς λόγους, και εμμένει αποκλειστικά στον «εκπαιδευτικό» χαρακτήρα της έκθεσης. Με ποιο σκεπτικό; Μα, προφανώς, την οικειοποίηση των επισκεπτών της έκθεσης με τα ανθρώπινα όργανα, αυτών των «αγνώστου ταυτότητας» νεκρών, μια οικειοποίηση που τελικά μεθοδεύει την μετατροπή μας σε δωρητές οργάνων. Αν τα γνωρίσεις, μόλις πεθάνεις, θα τα χαρίσεις…
Με είσοδο 16 ευρώ και χαμηλότερες τιμές για παιδιά και ηλικιωμένους, η είσοδος στο χώρο των αποκτηνωμένων νεκρών ανοίγει την πόρτα του επίγειου αγοραίου Αδη. Οι εκπαιδευτικοί που έλαβαν και λαμβάνουν την πρωτοβουλία να οδηγήσουν τους μαθητές τους στην έκθεση «Bodies» (ή έπεσαν θύματα άγνοιας, εξαιτίας της ανεύθυνα ύποπτης προβολής της από τα μέσα ενημέρωσης) - με την άτυπη έγκριση του υπουργείου Παιδείας - ας αναλογιστούν ότι οδηγούν τα παιδιά στις πύλες του επίγειου υποχθόνιου κόσμου.
Αυτού εδώ, του αγγελικά πλασμένου, που, οι εξουσίες του μπορούν να μας αρπάζουν, να μας δολοφονούν και μετά να μας εκθέτουν νεκρούς, άλλοτε στα πλαίσια της «αγοράς», ενίοτε στο όνομα της Τέχνης.
Οι πύλες της έκθεσης του εξευτελισμού της υπάρχουσας και μεταθανάτιας ζωής παραμένουν ανοιχτές, μας προκαλούν χυδαία και μας περιμένουν…
Από το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Ένα θέαμα φρίκης που μετατρέπει τον θάνατο σε ψυχαγωγία αποκτηνώνοντας και βεβηλώνοντας σώματα νεκρών, αμφισβητούμενης προέλευσης, με βάσιμες υπόνοιες ότι προέρχονται από εκτελεσθέντες φυλακισμένους στην Κίνα, που διατείνεται ότι έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα, βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αθήνα.
Πρόκειται για την έκθεση «Bodies», που παρουσιάζεται στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, στην οποία περιλαμβάνονται 17 «πλαστικοποιημένα» ανοιχτά πτώματα νεκρών - από τα οποία «χάσκουν» πνεύμονες, καρδιές, νεφροί, τένοντες, αγγεία, αρμοί, οστά, ιστοί, νεύρα και έντερα - καθώς και 200 μεμονωμένα ανθρώπινα όργανα. Ένα θέαμα φρίκης που πολυδιαφημίστηκε ως καλλιτεχνικό, σχεδόν άκριτα, από όλα τα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης. Στεγαζόμενο, ώστε να εδραιωθεί ως έκθεση "τέχνης", στις σελίδες του πολιτιστικού ρεπορτάζ.
Προκειμένου να εξασφαλίσουν το δέλεαρ για το φιλοθεάμον κοινό, οι διοργανωτές της δεν αρκούνται στην επίδειξη των ξεφλουδισμένων και ξεκοιλιασμένων πτωμάτων που «έπεσαν» στα χέρια τους, αλλά τα διαμόρφωσαν σε συγκεκριμένες στάσεις, εν ώρα δράσης, έτσι ώστε να καλύψουν όσο το δυνατόν ευρύτερα τις φρικώδεις διαστροφές του.
Οι επισκέπτες αυτού του… εικαστικού νεκροτομείου έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν μια νεκρή γυναίκα έγκυο με τα πόδια ανοιχτά, ώστε να φαίνεται το έμβρυο, ένα πτώμα να κρατά το δέρμα της πλάτης του, ένα άλλο γονατισμένο σε στάση προσευχής κρατώντας την καρδιά του στα χέρια του, μη παραλείποντας να μετατρέψουν και πτώματα σε αθλητές(!) που πετούν ένα δίσκο και κλωτσούν μία μπάλα.
Αν, στην καλύτερη περίπτωση, ευσταθούν οι ισχυρισμοί της αμερικανικής εταιρείας «Premier Exhibitions» που διοργανώνει την έκθεση ότι τα σώματα προέρχονται από δωρητές πρόθυμους να τα παραχωρήσουν στην ιατρική για επιστημονικούς λόγους, τότε είμαστε αντιμέτωποι με μια εγκληματική εξαπάτηση απέναντι σε ανυπεράσπιστους νεκρούς που, εν ζωή, δεν έδωσαν ποτέ τη συγκατάθεσή τους να χρησιμοποιηθούν κατ’ αυτόν τον ανίερο, διαπομπευτικό και «εξευτεληστρικό» τρόπο. Αλλά ακόμη και εάν κάποια από τα σώματα προέρχονται από τα αζήτητα των κινεζικών νεκροτομείων, πάντα κατά τους ισχυρισμούς των διοργανωτών, έχουμε να κάνουμε με μια βάρβαρη οικειοποίηση πτωμάτων, μια ανίερη εκμετάλλευση νεκρών ψοφιμιών, στο όνομα του κέρδους.
Στη χειρότερη περίπτωση, εάν ευσταθεί η δημοσιογραφική έρευνα αμερικανών δημοσιογράφων, τα σώματα των νεκρών που παρουσιάζονται στην έκθεση προέρχονται από θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα από θανατοποινίτες που εκτελέστηκαν από την κινεζική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση δολοφόνων, υπόλογη για πολλαπλές και κατάφωρες παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, που ξέρει να κλείνει το στόμα σε οποιαδήποτε αντικαθεστωτική φωνή και που τιμωρεί με θάνατο περισσότερες από 60 παραβάσεις των νόμων που θέσπισε, μεταξύ των οποίων πολιτικών και οικονομικών. Ένα στυγνό δολοφονικό καθεστώς που, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, διεκδικούσε το 80% των διατεταγμένων από κυβερνήσεις θανατικών εκτελέσεων ανά τον κόσμο.
Και δεν είναι μόνο για όλους αυτούς τους λόγους προκλητική, κατάπτυστη και καταδικαστέα η τροφοδοτούμενη με πτώματα και ανθρώπινα όργανα από το πανεπιστήμιο Dalian Plastination της Κίνας έκθεση «Bodies». Η μεταμόσχευση οργάνων στην Κίνα αποτελεί μια τεράστια βιομηχανία που προσελκύει αγοραστές από όλο τον κόσμο, παρόλο που η χώρα δεν διαθέτει κανένα σύστημα εθελοντικής δωρεάς οργάνων! Ετσι, δεκάδες χιλιάδες μεταμοσχευμένων οργάνων προέρχονται από άγνωστες πηγές, κοινώς, από το παράνομο εμπόριο οργάνων.
Τα περισσότερα όργανα που μεταμοσχεύονται στην Κίνα λαμβάνονται από φυλακισμένους που εκτελέστηκαν. Μάλιστα, προκειμένου η κυβέρνηση να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία έχει αλλάξει τη μέθοδο εκτελέσεων. Οι εκτελέσεις εκατοντάδων φυλακισμένων γίνονται πλέον με μια φονική ένεση μέσα σε κινούμενα βαν που έχουν ως προορισμό κάποιο νοσοκομείο, προκειμένου να συγκομιστούν και να μοσχοπουληθούν τα «φρέσκα» όργανά τους. Και δεν χρειάζεται να γίνει εκτενής αναφορά για πιο πρόσφατες καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες η Κίνα προμηθεύεται ανθρώπινα όργανα ακόμη και από ζωντανούς φυλακισμένους.
Μήπως δεν τα γνωρίζει όλα αυτά ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων, υπό την αιγίδα του οποίου τελεί η συγκεκριμένη έκθεση; Εκτός και εάν ο επίσημος φορέας του ελληνικού κράτους, που υιοθετεί και προωθεί την εφαρμογή δια του νόμου της υποχρεωτικής δωρεάς οργάνων από τη στιγμή που θα γεννιόμαστε, εθελοτυφλεί θεωρώντας ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Φαίνεται ότι ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων παραβλέποντας τις καταγγελίες για την πηγή της προέλευσης των παραμορφωμένων πτωμάτων και τις όποιες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα περιτριγυρίζουν ως φαντάσματα, ανάγει τη δωρεά οργάνων ως αυτοσκοπό, κατά τα λοιπά για ανθρωπιστικούς λόγους, και εμμένει αποκλειστικά στον «εκπαιδευτικό» χαρακτήρα της έκθεσης. Με ποιο σκεπτικό; Μα, προφανώς, την οικειοποίηση των επισκεπτών της έκθεσης με τα ανθρώπινα όργανα, αυτών των «αγνώστου ταυτότητας» νεκρών, μια οικειοποίηση που τελικά μεθοδεύει την μετατροπή μας σε δωρητές οργάνων. Αν τα γνωρίσεις, μόλις πεθάνεις, θα τα χαρίσεις…
Με είσοδο 16 ευρώ και χαμηλότερες τιμές για παιδιά και ηλικιωμένους, η είσοδος στο χώρο των αποκτηνωμένων νεκρών ανοίγει την πόρτα του επίγειου αγοραίου Αδη. Οι εκπαιδευτικοί που έλαβαν και λαμβάνουν την πρωτοβουλία να οδηγήσουν τους μαθητές τους στην έκθεση «Bodies» (ή έπεσαν θύματα άγνοιας, εξαιτίας της ανεύθυνα ύποπτης προβολής της από τα μέσα ενημέρωσης) - με την άτυπη έγκριση του υπουργείου Παιδείας - ας αναλογιστούν ότι οδηγούν τα παιδιά στις πύλες του επίγειου υποχθόνιου κόσμου.
Αυτού εδώ, του αγγελικά πλασμένου, που, οι εξουσίες του μπορούν να μας αρπάζουν, να μας δολοφονούν και μετά να μας εκθέτουν νεκρούς, άλλοτε στα πλαίσια της «αγοράς», ενίοτε στο όνομα της Τέχνης.
Οι πύλες της έκθεσης του εξευτελισμού της υπάρχουσας και μεταθανάτιας ζωής παραμένουν ανοιχτές, μας προκαλούν χυδαία και μας περιμένουν…
Από το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009
Τα κλεμμένα της «εξέγερσης»
του Δεκεμβρίου πωλούνται πλέον σε εξευτελιστικές τιμές στο Λαζαράτι! Αν αναρωτιέστε πού πήγαν όλα εκείνα τα εμπορεύματα τα οποία εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού στο πλιάτσικο που έγινε στις «νύχτες του Αλέξη» (μέσα από τα σπασμένα καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας), η απάντηση είναι μία: στο παζάρι κλοπιμαίων στην Αλβανία.
Σύμφωνα με αποκαλυπτική έρευνα της ηλεκτρονικής εφημερίδας epiruspost.gr, όλη η λεία των κουκουλοφόρων έχει μεταφερθεί στη γειτονική χώρα και πωλείται σε «ονειρικές» τιμές μέσα σε ξενοδοχείο που βρίσκεται στο χωριό Λαζαράτι, μεταξύ του μειονοτικού χωριού Δρόπολη και του Αργυροκάστρου!
Το ξενοδοχείο έχει μετατραπεί σε... πολυκατάστημα και σχηματίζονται ουρές μπροστά στους πάγκους, με κοστούμια των 600 ευρώ να πωλούνται μόνο 50 ευρώ! Το αφεντικό τρελάθηκε....
Τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν σε δόσεις, με διαφορετικά μέσα και σε διαφορετικούς χώρους, ώστε να μην κινηθούν υποψίες. Πιστεύεται μάλιστα ότι η αλβανική μαφία δεν έχει ακόμη εμφανίσει το σύνολο των πραγμάτων που έχει στα χέρια της και πως τις επόμενες ημέρες θα κάνουν την εμφάνισή τους κι άλλα είδη προς πώληση - σε εξευτελιστικές τιμές πάντα...
Στην περιοχή τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα και πλέον όλοι περνούν από εκεί για να κάνουν τα ψώνια τους. Το Λαζαράτι θεωρείται ένα από τα κέντρα της αλβανικής μαφίας. Η βασική δραστηριότητα των κατοίκων είναι η καλλιέργεια χασίς. Εκεί δουλεύουν όλοι με τις... παραισθήσεις. Ακόμη κι αν ορισμένοι δεν θέλουν, επιβάλλεται να το πράξουν, γιατί διαφορετικά θα θεωρηθούν «προδότες» και συνεργάτες της αστυνομίας. Δεν νοείται οικογένεια με ετήσιο εισόδημα μικρότερο των 100.000 ευρώ!
Στο συγκεκριμένο χωριό δεν... ισχύει κανένας νόμος. Υπάρχει μόνο ο «νόμος των όπλων». Ενοπλοι κυκλοφορούν μέχρι σήμερα οοι κάτοικοι και η περιοχή είναι, στην κυριολεξία, άβατο για τις αρχές. Στους ντόπιους δεν προκάλεσε καμία έκπληξη πως μέσα σε λίγες ώρες οι χώροι ενός ξενοδοχείου μετατράπηκαν σε εμπορικό κέντρο.
Πρόκειται για το ξενοδοχείο «Palma», στις πύλες του χωριού. Η είσοδος στο «μαγαζάκι» που είχε στηθεί ήταν παραπλεύρως της κεντρικής. Η δημοσιογράφος της ηλεκτρονικής εφημερίδας Βάσω Σκουλίκα κατάφερε και μπήκε και όπως περιέγραψε στην «Espresso»: «Την ώρα εκείνη διάλεγαν ανάμεσα από κρεμάστρες, ράφια και κούτες ανοιγμένες στο δάπεδο πέντε - έξι νεαροί Αλβανοί. Το κατάστημα διέθετε προς πώληση ανδρικά και γυναικεία. Πολύ περισσότερο ανδρικά όμως, αφού ήδη τα γυναικεία είχαν εξαντληθεί από τις κυρίες του Αργυροκάστρου. Μπορούσες να βρεις όποιο επώνυμο ρούχο ήθελες. Σε όλα υπήρχαν καρτελάκια, οι κωδικοί και οι τιμές» ανέφερε και πρόσθεσε: «Ενα μπουφάν αξίας 680 ευρώ το πούλαγαν 50 ευρώ. Πουκάμισα, κοστούμια, μπλούζες, παντελόνια σε πλήρη αφθονία και το μοναδικό πρόβλημα και για κάποιον με ακριβά γούστα θα μπορούσε να είναι μόνο το μέγεθος». Στην αλβανική αστυνομία είναι γνωστά όσα συμβαίνουν στο ξενοδοχείο στο Λαζαράτι, αλλά αδυνατεί κι αυτή να επέμβει.
Σύμφωνα με αποκαλυπτική έρευνα της ηλεκτρονικής εφημερίδας epiruspost.gr, όλη η λεία των κουκουλοφόρων έχει μεταφερθεί στη γειτονική χώρα και πωλείται σε «ονειρικές» τιμές μέσα σε ξενοδοχείο που βρίσκεται στο χωριό Λαζαράτι, μεταξύ του μειονοτικού χωριού Δρόπολη και του Αργυροκάστρου!
Το ξενοδοχείο έχει μετατραπεί σε... πολυκατάστημα και σχηματίζονται ουρές μπροστά στους πάγκους, με κοστούμια των 600 ευρώ να πωλούνται μόνο 50 ευρώ! Το αφεντικό τρελάθηκε....
Τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν σε δόσεις, με διαφορετικά μέσα και σε διαφορετικούς χώρους, ώστε να μην κινηθούν υποψίες. Πιστεύεται μάλιστα ότι η αλβανική μαφία δεν έχει ακόμη εμφανίσει το σύνολο των πραγμάτων που έχει στα χέρια της και πως τις επόμενες ημέρες θα κάνουν την εμφάνισή τους κι άλλα είδη προς πώληση - σε εξευτελιστικές τιμές πάντα...
Στην περιοχή τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα και πλέον όλοι περνούν από εκεί για να κάνουν τα ψώνια τους. Το Λαζαράτι θεωρείται ένα από τα κέντρα της αλβανικής μαφίας. Η βασική δραστηριότητα των κατοίκων είναι η καλλιέργεια χασίς. Εκεί δουλεύουν όλοι με τις... παραισθήσεις. Ακόμη κι αν ορισμένοι δεν θέλουν, επιβάλλεται να το πράξουν, γιατί διαφορετικά θα θεωρηθούν «προδότες» και συνεργάτες της αστυνομίας. Δεν νοείται οικογένεια με ετήσιο εισόδημα μικρότερο των 100.000 ευρώ!
Στο συγκεκριμένο χωριό δεν... ισχύει κανένας νόμος. Υπάρχει μόνο ο «νόμος των όπλων». Ενοπλοι κυκλοφορούν μέχρι σήμερα οοι κάτοικοι και η περιοχή είναι, στην κυριολεξία, άβατο για τις αρχές. Στους ντόπιους δεν προκάλεσε καμία έκπληξη πως μέσα σε λίγες ώρες οι χώροι ενός ξενοδοχείου μετατράπηκαν σε εμπορικό κέντρο.
Πρόκειται για το ξενοδοχείο «Palma», στις πύλες του χωριού. Η είσοδος στο «μαγαζάκι» που είχε στηθεί ήταν παραπλεύρως της κεντρικής. Η δημοσιογράφος της ηλεκτρονικής εφημερίδας Βάσω Σκουλίκα κατάφερε και μπήκε και όπως περιέγραψε στην «Espresso»: «Την ώρα εκείνη διάλεγαν ανάμεσα από κρεμάστρες, ράφια και κούτες ανοιγμένες στο δάπεδο πέντε - έξι νεαροί Αλβανοί. Το κατάστημα διέθετε προς πώληση ανδρικά και γυναικεία. Πολύ περισσότερο ανδρικά όμως, αφού ήδη τα γυναικεία είχαν εξαντληθεί από τις κυρίες του Αργυροκάστρου. Μπορούσες να βρεις όποιο επώνυμο ρούχο ήθελες. Σε όλα υπήρχαν καρτελάκια, οι κωδικοί και οι τιμές» ανέφερε και πρόσθεσε: «Ενα μπουφάν αξίας 680 ευρώ το πούλαγαν 50 ευρώ. Πουκάμισα, κοστούμια, μπλούζες, παντελόνια σε πλήρη αφθονία και το μοναδικό πρόβλημα και για κάποιον με ακριβά γούστα θα μπορούσε να είναι μόνο το μέγεθος». Στην αλβανική αστυνομία είναι γνωστά όσα συμβαίνουν στο ξενοδοχείο στο Λαζαράτι, αλλά αδυνατεί κι αυτή να επέμβει.
Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009
दुस्क उपों थे city
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΟΣ Α
-ΒΙΑ-
Ήταν δέκα το πρωί…
Στο κατάστημα ακούγονταν μόνο εκείνος ο εκνευριστικός ήχος από τους εκτυπωτές των ταμείων. Η πλατφόρμα ήταν άδεια. Οι υπάλληλοι, άλλοι κολλημένοι στο ακουστικό τους άλλοι μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους έδειχναν αγχωμένοι για την έκβαση του rally και την σταδιοδρομία τους στην τράπεζα. Η πόρτα ανοίγει…ένας άνδρας, όχι πάνω από τριάντα πέντε ετών πλησιάζει τον υπάλληλο…
«Καλημέρα…έναν λογαριασμό στα γρήγορα!» μιλάει επιτακτικά.
«Βεβαίως» αποκρίνεται ο υπάλληλος…
«Θα πρέπει να κάνουμε και ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα μαζί με τον λογαριασμό…»
«Δεν το θέλω!»
«Θα το κάνεις…πρέπει, είναι καλό για σένα!»
Ο πελάτης σηκώνει το βλέμμα του…ορθώνετε…τον σπρώχνει…
Εκείνος παραπατά… σκοντάφτει στον εκτυπωτή των χρεωστικών καρτών… συνεχίζει…τον χτυπά με γροθιά!!!
Σκουπίζει με το χέρι του που έτρεμε από τα νεύρα το ματωμένο χείλος του…τα μάτια γέμισαν από το χρώμα του αίματος…δόντια και νύχια μεγάλωσαν!
Ο πελάτης σαστίζει στο θέαμα της παραμορφωμένης όψης του υπαλλήλου που είχε μπροστά του!!!
Εκείνος σηκώνει το βλοσυρό του βλέμμα, εκτείνει απειλητικά την μύτη του στυλού του και με φωνή φονική του αποκρίθηκε…
«Θα το κάνεις…πρέπει να το κάνεις για σένα!»
…τρομαγμένος…
«Ήρεμα φιλαράκο…»
«Κάν’ το!»
Η δίψα του για bonus …φωνή χιλίων δαιμονισμένων αλόγων!
«Ήρεμα…θα το κάνω…»
Κατεβάζει το χέρι του λίγα εκατοστά, αναστρέφει την μύτη του στυλού του…ανακουφισμένος ο πελάτης τραβάει με αργή κίνηση τον στυλό…
Υπογράφει...!
Εκείνος χαμογελάει…
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΟΣ Β
-ΣΕΞ ΙΔΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΑΙΜΑ-
Το λυκόφως της πόλης κρατάει μυαλό και ψυχή σε επαγρύπνηση. Το σώμα ζητά να τραφεί με νέο αίμα. Άσβεστη δίψα η θύμηση του στόχου. Τι πραγματικά όμως τον ορίζει? Μία θέση ανάμεσα τους αποδέκτες επιβραβεύσεων για τα λύτρα αίματος που προσέφεραν με μεγάλη ικανοποίηση στον Όμιλο ή η προσωπική ικανοποίηση της ανάγκης για το ακόρεστο μίσος για τους πελάτες του...?.
Είναι έξω από το σπίτι της…θα χτυπήσει την πόρτα πάντα αν και έχει τα κλειδιά πάντα μαζί…είναι η διακριτικότητα του γοτθικού ρομαντισμού των βαμπίρ. Εκείνη θα ανοίξει. Δεν έχει άλλη επιλογή…ο ήχος του κουδουνίσματος της θύμισε την τελευταία φορά που την είχε επισκεφτεί…οργασμός αισθήσεων…ο ήχος αυτός θα την αναστατώνει για πολύ καιρό ακόμη…και όταν δεν θα είναι πια μαζί, όταν αυτός δεν θα έχει να τίποτα να της «πουλήσει». Έχει φτάσει πια έξω από την πόρτα στο σκοτεινό και υγρό διαμέρισμα της. Ανοίγει…
«Τι θα κάνεις για μένα απόψε?»
«Τι άλλο θες? Δεν τα έκανα όλα για σένα?»
«Μπορείς πολλά περισσότερα…»
«Όχι!»
«Μην το αρνείσαι…είναι άσκοπο και το ξέρεις!»
Μια στιγμή σιωπής ακολούθησε…μετά του αποκρίθηκε…
«Τι μου κάνεις κάθε φορά? Θα υπακούσω ξανά στις αρρωστημένες ορέξεις σου!»
«Ξέρεις τι κάνω και τι θα σου κάνω πάλι…θα υπακούσεις…αναπόφευκτο και τίμημα μεγάλο»
«Τι θα ζητήσεις αυτή την φορά σαν αντάλλαγμα?»
«Συνταξιοδοτικό!!!»
«Πόσο θα μου κοστίσει αυτή την φορά η ηδονή που προσφέρεις??»
«100 ευρώ το μήνα με ετήσια αναπροσαρμογή ασφαλίστρου 3%»
«Ότι είναι να κάνεις καλύτερα να το αρχίσεις τώρα!»
«Όχι μικρή… τους κανόνες τους θέτω εγώ και τους ξέρεις! Τις υπογραφές πρώτα!!!»
Δεν είχε επιλογή. Ήδη τα πόδια της τρέμουν στην χροιά της φωνής του…ο φόβος για το τι θα επακολουθήσει την ερεθίζει περισσότερο!
Υπογράφει…
Ξεκουμπώνει την ζώνη του…αυτή γυρίζει και γονατίζει.
Η ανάσα του χαϊδεύει την ιδρωμένη πλάτη της.
Δαγκώνει τα χείλια της…
Σχεδόν λιποθυμά…
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΟΣ Γ
-ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ, Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ-
Κοιτάει ξανά ψηλά τον ορίζοντα…
Αποκαμωμένος από την κούραση της δουλείας και την βασανιστική σκέψη της επίτευξης του στόχου θα φτάσει βράδυ πια έξω από το σπίτι του. Κοιτάει εκείνο το ιερό σύμβολο κρεμασμένο στον τοίχο… ο Εσταυρωμένος. Το είχε κρεμάσει η μητέρα του… αυτός Τον είχε αφήσει ώστε να μην δημιουργήσει αμφιβολίες περισσότερες σε αυτήν για τον βόθρο που κρύβει στα εσώψυχα του.
«Αυτό το ηλίθιο σύμβολο καθόλου δεν με δυσαρεστεί!».
Αντιθέτως, ένα παλιό βιβλίο με κιτρινισμένες σελίδες ένα αρχαίο σύμβολο μαγείας το διακοσμεί. Σύμβολο μαγείας και απέχθειας για καθετί ιερό. Κάτι σαν ερωτικό βοήθημα για την εργασία του… Ο πατέρας του τον είχε καταλάβει από πολύ νωρίς…από τα παιδικά του χρόνια ακόμη…
«Σκατόψυχος!» αναφωνεί κάθε φορά που κάποιος γνωστός θα ρωτήσει για τον γιο του. Δεν μπορεί να διανοηθεί πως αυτό το κατάξανθο αγγελούδι με τα σχεδόν ματωμένα γόνατα από το παιχνίδι στους χωματόδρομους της εξοχής εξελίχθηκε σε αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος. Δεν θα συγχωρήσει ποτέ τον εαυτό του που τον άφησε μόνο του εκείνη την νύχτα να περιπλανιέται στον βαλτότοπο… Τι συνέβη το βράδυ εκείνο? Δύο ουλές στον λαιμό του και ένα πακέτο χαρτιών στα χέρια του από μια ασφαλιστική εταιρία με το όνομα ING. Το λίκνο του αίσχους…
Πόσο καιρό ακόμη θα αντέξει το βασανιστήριο αυτό? Έχουν περάσει τέσσερις ημέρες χωρίς να έχει δαγκώσει ούτε έναν. Ούτε μία κλεμμένη ψυχή…αναρωτιέται…
«Δεν έχω αρκετό καιρό ακόμη…το rally θα λήξει και εγώ πρέπει να αποδείξω ότι αξίζω την μονιμοποίηση μου στον Όμιλο…»
Είναι αποφασισμένος να επιτύχει! Και θα κάνει τα πάντα για αυτό. Θα φοβίσει, θα σαγηνεύσει, θα σφαγιάσει!!! Ποια θα είναι η επόμενη λεία του…?
Η τελευταία του ελπίδα…Το παιδί του αδελφικού του φίλου…!
Μα πως είναι δυνατόν! Το παιδί του ανθρώπου που του στάθηκε τόσο πολύ…? Τα καταγάλανα μάτια του παιδιού και η αθωότητα που εκπέμπει δεν θα σταθεί εμπόδιο μπροστά του…Κτήνος!!! Θα αναγκάσει τον πατέρα του να υπογράψει υπό την απειλή της θέας να κρατά την δεκάχρονη κόρη στα χέρια του έτοιμος να δοκιμάσει από την ασχημάτιστη ανήλικη σάρκα!
«Δεν είναι δυνατόν να συμβεί αυτό!»
Καμία τύψη δεν διακρίνετε στο κενό βλέμμα του καθάρματος.
«Υπέγραψε τα χαρτιά που βρίσκονται μπροστά σου…»
Το κάθαρμα μιλάει συμβουλευτικά…
«Σε παρακαλώ…τι κάνεις? Άφησε την κόρη μου ήσυχη…σε εκλιπαρώ»… Αποσβολωμένος παρακολουθεί…δακρύζει ανήμπορος στην φρικαλεότητα!
«Να είσαι σίγουρος θα σου περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια την οσμή και την γεύση της καρδιάς της κορούλας σου! Υπέγραψε και θα την αφήσω!»
«Θα το κάνω…» τραβάει με αργές κινήσεις τα συμβόλαια από τον παγωμένο χέρι του υπαλλήλου-καθάρματος…υπογράφει…
«Διπρόσωπο φίδι που τόσο καιρό σε εμπιστευόμουν πες μου σε ποιόν Θεό πιστεύεις?»
«Στο χρήμα ηλίθιε!»…χαμογελά ειρωνικά…
Τα μάτια θα πάρουν πάλι το ερυθρό χρώμα της βαναυσότητας…
Χαϊδεύει τα μαλλιά του μικρού κοριτσιού…Μπήγει τα νύχια του στο στήθος της μικρής!!!
Το συνεχές ουρλιαχτό αβάσταχτου πόνου της μικρής χάνετε στις καλαμιές του βαλτότοπου καθώς ξεψυχά…!Η φρίκη και ο πόνος που προκαλεί στον ασφαλιζόμενο πλέον πατέρας της δεν έχει τελειωμό…! Ξεριζώνει από τα σπλάχνα την νεανική καρδιά της και την τρώει!!! Μόνο ένα ατελείωτο βασανιστήριο θα ταίριαζε σε αυτό το άσπλαχνο κτήνος…
Ο ίδιος ο Σατανάς να τρώει αργά-αργά τα σωθικά του!
-ΒΙΑ-
Ήταν δέκα το πρωί…
Στο κατάστημα ακούγονταν μόνο εκείνος ο εκνευριστικός ήχος από τους εκτυπωτές των ταμείων. Η πλατφόρμα ήταν άδεια. Οι υπάλληλοι, άλλοι κολλημένοι στο ακουστικό τους άλλοι μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους έδειχναν αγχωμένοι για την έκβαση του rally και την σταδιοδρομία τους στην τράπεζα. Η πόρτα ανοίγει…ένας άνδρας, όχι πάνω από τριάντα πέντε ετών πλησιάζει τον υπάλληλο…
«Καλημέρα…έναν λογαριασμό στα γρήγορα!» μιλάει επιτακτικά.
«Βεβαίως» αποκρίνεται ο υπάλληλος…
«Θα πρέπει να κάνουμε και ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα μαζί με τον λογαριασμό…»
«Δεν το θέλω!»
«Θα το κάνεις…πρέπει, είναι καλό για σένα!»
Ο πελάτης σηκώνει το βλέμμα του…ορθώνετε…τον σπρώχνει…
Εκείνος παραπατά… σκοντάφτει στον εκτυπωτή των χρεωστικών καρτών… συνεχίζει…τον χτυπά με γροθιά!!!
Σκουπίζει με το χέρι του που έτρεμε από τα νεύρα το ματωμένο χείλος του…τα μάτια γέμισαν από το χρώμα του αίματος…δόντια και νύχια μεγάλωσαν!
Ο πελάτης σαστίζει στο θέαμα της παραμορφωμένης όψης του υπαλλήλου που είχε μπροστά του!!!
Εκείνος σηκώνει το βλοσυρό του βλέμμα, εκτείνει απειλητικά την μύτη του στυλού του και με φωνή φονική του αποκρίθηκε…
«Θα το κάνεις…πρέπει να το κάνεις για σένα!»
…τρομαγμένος…
«Ήρεμα φιλαράκο…»
«Κάν’ το!»
Η δίψα του για bonus …φωνή χιλίων δαιμονισμένων αλόγων!
«Ήρεμα…θα το κάνω…»
Κατεβάζει το χέρι του λίγα εκατοστά, αναστρέφει την μύτη του στυλού του…ανακουφισμένος ο πελάτης τραβάει με αργή κίνηση τον στυλό…
Υπογράφει...!
Εκείνος χαμογελάει…
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΟΣ Β
-ΣΕΞ ΙΔΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΑΙΜΑ-
Το λυκόφως της πόλης κρατάει μυαλό και ψυχή σε επαγρύπνηση. Το σώμα ζητά να τραφεί με νέο αίμα. Άσβεστη δίψα η θύμηση του στόχου. Τι πραγματικά όμως τον ορίζει? Μία θέση ανάμεσα τους αποδέκτες επιβραβεύσεων για τα λύτρα αίματος που προσέφεραν με μεγάλη ικανοποίηση στον Όμιλο ή η προσωπική ικανοποίηση της ανάγκης για το ακόρεστο μίσος για τους πελάτες του...?.
Είναι έξω από το σπίτι της…θα χτυπήσει την πόρτα πάντα αν και έχει τα κλειδιά πάντα μαζί…είναι η διακριτικότητα του γοτθικού ρομαντισμού των βαμπίρ. Εκείνη θα ανοίξει. Δεν έχει άλλη επιλογή…ο ήχος του κουδουνίσματος της θύμισε την τελευταία φορά που την είχε επισκεφτεί…οργασμός αισθήσεων…ο ήχος αυτός θα την αναστατώνει για πολύ καιρό ακόμη…και όταν δεν θα είναι πια μαζί, όταν αυτός δεν θα έχει να τίποτα να της «πουλήσει». Έχει φτάσει πια έξω από την πόρτα στο σκοτεινό και υγρό διαμέρισμα της. Ανοίγει…
«Τι θα κάνεις για μένα απόψε?»
«Τι άλλο θες? Δεν τα έκανα όλα για σένα?»
«Μπορείς πολλά περισσότερα…»
«Όχι!»
«Μην το αρνείσαι…είναι άσκοπο και το ξέρεις!»
Μια στιγμή σιωπής ακολούθησε…μετά του αποκρίθηκε…
«Τι μου κάνεις κάθε φορά? Θα υπακούσω ξανά στις αρρωστημένες ορέξεις σου!»
«Ξέρεις τι κάνω και τι θα σου κάνω πάλι…θα υπακούσεις…αναπόφευκτο και τίμημα μεγάλο»
«Τι θα ζητήσεις αυτή την φορά σαν αντάλλαγμα?»
«Συνταξιοδοτικό!!!»
«Πόσο θα μου κοστίσει αυτή την φορά η ηδονή που προσφέρεις??»
«100 ευρώ το μήνα με ετήσια αναπροσαρμογή ασφαλίστρου 3%»
«Ότι είναι να κάνεις καλύτερα να το αρχίσεις τώρα!»
«Όχι μικρή… τους κανόνες τους θέτω εγώ και τους ξέρεις! Τις υπογραφές πρώτα!!!»
Δεν είχε επιλογή. Ήδη τα πόδια της τρέμουν στην χροιά της φωνής του…ο φόβος για το τι θα επακολουθήσει την ερεθίζει περισσότερο!
Υπογράφει…
Ξεκουμπώνει την ζώνη του…αυτή γυρίζει και γονατίζει.
Η ανάσα του χαϊδεύει την ιδρωμένη πλάτη της.
Δαγκώνει τα χείλια της…
Σχεδόν λιποθυμά…
ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΟΣ Γ
-ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ, Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ-
Κοιτάει ξανά ψηλά τον ορίζοντα…
Αποκαμωμένος από την κούραση της δουλείας και την βασανιστική σκέψη της επίτευξης του στόχου θα φτάσει βράδυ πια έξω από το σπίτι του. Κοιτάει εκείνο το ιερό σύμβολο κρεμασμένο στον τοίχο… ο Εσταυρωμένος. Το είχε κρεμάσει η μητέρα του… αυτός Τον είχε αφήσει ώστε να μην δημιουργήσει αμφιβολίες περισσότερες σε αυτήν για τον βόθρο που κρύβει στα εσώψυχα του.
«Αυτό το ηλίθιο σύμβολο καθόλου δεν με δυσαρεστεί!».
Αντιθέτως, ένα παλιό βιβλίο με κιτρινισμένες σελίδες ένα αρχαίο σύμβολο μαγείας το διακοσμεί. Σύμβολο μαγείας και απέχθειας για καθετί ιερό. Κάτι σαν ερωτικό βοήθημα για την εργασία του… Ο πατέρας του τον είχε καταλάβει από πολύ νωρίς…από τα παιδικά του χρόνια ακόμη…
«Σκατόψυχος!» αναφωνεί κάθε φορά που κάποιος γνωστός θα ρωτήσει για τον γιο του. Δεν μπορεί να διανοηθεί πως αυτό το κατάξανθο αγγελούδι με τα σχεδόν ματωμένα γόνατα από το παιχνίδι στους χωματόδρομους της εξοχής εξελίχθηκε σε αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος. Δεν θα συγχωρήσει ποτέ τον εαυτό του που τον άφησε μόνο του εκείνη την νύχτα να περιπλανιέται στον βαλτότοπο… Τι συνέβη το βράδυ εκείνο? Δύο ουλές στον λαιμό του και ένα πακέτο χαρτιών στα χέρια του από μια ασφαλιστική εταιρία με το όνομα ING. Το λίκνο του αίσχους…
Πόσο καιρό ακόμη θα αντέξει το βασανιστήριο αυτό? Έχουν περάσει τέσσερις ημέρες χωρίς να έχει δαγκώσει ούτε έναν. Ούτε μία κλεμμένη ψυχή…αναρωτιέται…
«Δεν έχω αρκετό καιρό ακόμη…το rally θα λήξει και εγώ πρέπει να αποδείξω ότι αξίζω την μονιμοποίηση μου στον Όμιλο…»
Είναι αποφασισμένος να επιτύχει! Και θα κάνει τα πάντα για αυτό. Θα φοβίσει, θα σαγηνεύσει, θα σφαγιάσει!!! Ποια θα είναι η επόμενη λεία του…?
Η τελευταία του ελπίδα…Το παιδί του αδελφικού του φίλου…!
Μα πως είναι δυνατόν! Το παιδί του ανθρώπου που του στάθηκε τόσο πολύ…? Τα καταγάλανα μάτια του παιδιού και η αθωότητα που εκπέμπει δεν θα σταθεί εμπόδιο μπροστά του…Κτήνος!!! Θα αναγκάσει τον πατέρα του να υπογράψει υπό την απειλή της θέας να κρατά την δεκάχρονη κόρη στα χέρια του έτοιμος να δοκιμάσει από την ασχημάτιστη ανήλικη σάρκα!
«Δεν είναι δυνατόν να συμβεί αυτό!»
Καμία τύψη δεν διακρίνετε στο κενό βλέμμα του καθάρματος.
«Υπέγραψε τα χαρτιά που βρίσκονται μπροστά σου…»
Το κάθαρμα μιλάει συμβουλευτικά…
«Σε παρακαλώ…τι κάνεις? Άφησε την κόρη μου ήσυχη…σε εκλιπαρώ»… Αποσβολωμένος παρακολουθεί…δακρύζει ανήμπορος στην φρικαλεότητα!
«Να είσαι σίγουρος θα σου περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια την οσμή και την γεύση της καρδιάς της κορούλας σου! Υπέγραψε και θα την αφήσω!»
«Θα το κάνω…» τραβάει με αργές κινήσεις τα συμβόλαια από τον παγωμένο χέρι του υπαλλήλου-καθάρματος…υπογράφει…
«Διπρόσωπο φίδι που τόσο καιρό σε εμπιστευόμουν πες μου σε ποιόν Θεό πιστεύεις?»
«Στο χρήμα ηλίθιε!»…χαμογελά ειρωνικά…
Τα μάτια θα πάρουν πάλι το ερυθρό χρώμα της βαναυσότητας…
Χαϊδεύει τα μαλλιά του μικρού κοριτσιού…Μπήγει τα νύχια του στο στήθος της μικρής!!!
Το συνεχές ουρλιαχτό αβάσταχτου πόνου της μικρής χάνετε στις καλαμιές του βαλτότοπου καθώς ξεψυχά…!Η φρίκη και ο πόνος που προκαλεί στον ασφαλιζόμενο πλέον πατέρας της δεν έχει τελειωμό…! Ξεριζώνει από τα σπλάχνα την νεανική καρδιά της και την τρώει!!! Μόνο ένα ατελείωτο βασανιστήριο θα ταίριαζε σε αυτό το άσπλαχνο κτήνος…
Ο ίδιος ο Σατανάς να τρώει αργά-αργά τα σωθικά του!
Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009
Η ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ VENDETA GR
Πέμπτη, 12 Μάρτιος 2009
Harvard Business Review Analysis of The Crisis με λόγια κατανοητά της πιάτσας
ΠΗΓΗ
Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου.. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε - Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο φάση.
Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο - το αφεντικό του μαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα - διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός - βάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός;
Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι - κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα - κονομάει χοντρικώς.
Πουλώντας λιανικώς.
Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός - σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του.......... τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο - να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.
Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (μαλάκας είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν. Τι γίνεται μετά;
Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα - οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεβαίνουν τα έξοδα - τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ - το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος.
Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους - που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ - άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα».
Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο πούστης ο χοντρός; Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο.
«Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με!» παρακαλάει ο χοντρός.
«Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια - κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου, γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά πουτάνα στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα.
Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει - αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούμε.
Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλλιτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε μου τα φράγκα κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε κάτι μαζεύουν.. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει.
Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με, καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν.
Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουν απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι - τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!»
Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» - έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι.. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από το χάλι τους, να μην τους βλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης - την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση.
Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη στα πρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν´οι βλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος.
Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα - με νιώθεις;
Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε τη βάσην ας πούμε, με ολίγη από μπούτι εισπράττετε και το δίπλωμα οικονομολόγου να το 'χετε, να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.
Απαντήσεις που δοθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής:
1. Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομπινέδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη.
Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά – δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος, που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν - εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχους, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο μαλακίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι - έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου αγαπητό μου παιδί.
2. Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε.
Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίβλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; Ξαναπέρνα τον Σεπτέμβρη χωρίς τον κηδεμόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπεί λόγω αντιγραφής.
3. Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε μαλακίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης.
Σχόλιο: Κατ' αρχάς η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήμονα παύλα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκομμούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησο, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα.
4. Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει. Και τους λέει «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ - γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος. Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο. Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ - ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη μαλακία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί;
Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση - είσαι, το λιγότερο, μαστουρωμένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάβασε την απάντηση νο.4.
Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου.
«Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριέ
Παραλογοσκούφη μου! Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους) - τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!
Ξεκαθαρίζω - η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου.
«Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!».
Ξεκαθαρίζω - μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου ακόμα και μέρα-μεσημέρι... Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα.
Ξεκαθαρίζω - άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.
Ξεκαθαρίζω - αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που…
Που; Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί;
Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας - όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα.
Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιμών. Μαγικό, έτσι;
Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»; Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) - να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών. Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές - να ξεμπερδεύουμε με τη μία.
Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον (ο Gordon Brown δηλαδη) δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης - επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπo....
Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια έζησες στη ζωή ,αλλά η ζωή που έζησες......
Αναρτήθηκε από vendeta στις 01:10
Harvard Business Review Analysis of The Crisis με λόγια κατανοητά της πιάτσας
ΠΗΓΗ
Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου.. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε - Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο φάση.
Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο - το αφεντικό του μαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα - διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός - βάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός;
Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι - κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα - κονομάει χοντρικώς.
Πουλώντας λιανικώς.
Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός - σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του.......... τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο - να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.
Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (μαλάκας είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν. Τι γίνεται μετά;
Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα - οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεβαίνουν τα έξοδα - τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ - το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος.
Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους - που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ - άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα».
Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο πούστης ο χοντρός; Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο.
«Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με!» παρακαλάει ο χοντρός.
«Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια - κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου, γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά πουτάνα στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα.
Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει - αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούμε.
Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλλιτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε μου τα φράγκα κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε κάτι μαζεύουν.. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει.
Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με, καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν.
Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουν απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι - τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!»
Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» - έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι.. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από το χάλι τους, να μην τους βλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης - την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση.
Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη στα πρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν´οι βλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος.
Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα - με νιώθεις;
Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε τη βάσην ας πούμε, με ολίγη από μπούτι εισπράττετε και το δίπλωμα οικονομολόγου να το 'χετε, να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.
Απαντήσεις που δοθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής:
1. Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομπινέδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη.
Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά – δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος, που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν - εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχους, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο μαλακίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι - έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου αγαπητό μου παιδί.
2. Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε.
Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίβλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; Ξαναπέρνα τον Σεπτέμβρη χωρίς τον κηδεμόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπεί λόγω αντιγραφής.
3. Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε μαλακίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης.
Σχόλιο: Κατ' αρχάς η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήμονα παύλα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκομμούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησο, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα.
4. Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει. Και τους λέει «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ - γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος. Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο. Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ - ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη μαλακία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί;
Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση - είσαι, το λιγότερο, μαστουρωμένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάβασε την απάντηση νο.4.
Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου.
«Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριέ
Παραλογοσκούφη μου! Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους) - τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!
Ξεκαθαρίζω - η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου.
«Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!».
Ξεκαθαρίζω - μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου ακόμα και μέρα-μεσημέρι... Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα.
Ξεκαθαρίζω - άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.
Ξεκαθαρίζω - αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που…
Που; Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί;
Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας - όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα.
Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιμών. Μαγικό, έτσι;
Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»; Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) - να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών. Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές - να ξεμπερδεύουμε με τη μία.
Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον (ο Gordon Brown δηλαδη) δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης - επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπo....
Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια έζησες στη ζωή ,αλλά η ζωή που έζησες......
Αναρτήθηκε από vendeta στις 01:10
Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009
ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ....
ΑΝΤΙΓΝΩΜΙΕΣ
Παράνομοι μετανάστες
Θεόδωρος Λιανός | Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
O αριθμός των αλλοδαπών που διαμένουν παράνομα στη χώρα μας είναι άγνωστος. Υπάρχουν ορισμένοι που εκτιμούν ότι ο αριθμός των παράνομων μεταναστών υπερβαίνει τις 500.000
και μερικοί που υποστηρίζουν ότι υπερβαίνει το 1 εκατ. Οι εκτιμήσεις αυτές είναι υπερβολικές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του γράφοντος, οι παράνομοι μετανάστες στη χώρα μας είναι μεταξύ 200-250.000. Ο αριθμός των αλλοδαπών που έχουν άδεια διαμονής και εργασίας, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, είναι περίπου 600.000 και μεταβάλλεται ανάλογα με την εποχή.
Από πολλούς διατυπώνεται το ερώτημα μήπως ο αριθμός των μεταναστών (δηλ. των 850.000 συνολικά ή των 250.000 παρανόμων) είναι πολύ μεγάλος. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό βασίζεται στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εξαιτίας της παρουσίας των μεταναστών. Από τις πληροφορίες που υπάρχουν φαίνεται ότι η παρουσία των μεταναστών έχει δημιουργήσει σοβαρές κοινωνικές τριβές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συγκρούσεις. Η παρουσία των παράνομων κυρίως μεταναστών είναι πηγή καθημερινών συγκρούσεων, με σημαντικότερες αυτές που λαβαίνουν χώρα σε περιοχές της Αθήνας και της Πάτρας όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών. Είναι πολλές οι μαρτυρίες, όχι μόνο των ελλήνων πολιτών, που θίγονται και βλάπτονται, αλλά και αντικειμενικών παρατηρητών για μια κατάσταση αυξανόμενης έντασης με απρόβλεπτες εξελίξεις. Απλοί πολίτες, νοικοκυριά και επαγγελματίες δηλώνουν με διάφορους τρόπους την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τα προβλήματα που δημιουργούνται από την παρουσία των παρανόμων και την οργή τους για την αδιαφορία της Αστυνομίας και της κυβέρνησης.
Ανεξάρτητα από το αν οι παράνομοι μετανάστες είναι 250.000 ή 500.000, η καθημερινή εμπειρία μάς αποδεικνύει ότι ο αριθμός τους είναι εξαιρετικά μεγάλος. Επίσης η καθημερινή εμπειρία μάς υποδεικνύει ότι το φαινόμενο της παράνομης και άνευ ελέγχου παρουσίας και δράσης μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Η πολιτική της ανοχής που οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν ως τώρα πρέπει να αντικατασταθεί από μια ενεργό πολιτική ρύθμισης του προβλήματος.
Δυστυχώς υπάρχουν μόνο δύο τρόποι ρύθμισης του προβλήματος. Ο ένας είναι η νομιμοποίηση όλων των παράνομων μεταναστών. Η ρύθμιση αυτή έχει δύο προβλήματα. Πρώτον, δεν θα εξαφανίσει τις συνέπειες, όχι όλες, της διαμονής τόσων πολλών ξένων στη χώρα και κυρίως σε ορισμένες περιοχές. Δεύτερον, αν οι σημερινοί παράνομοι μονιμοποιηθούν, βέβαιον είναι ότι αύριο θα εμφανιστούν άλλες 250.000 παράνομων μεταναστών οι οποίοι θα έλθουν με την προσδοκία της ανοχής για δύο- τρία χρόνια και της νομιμοποίησης στη συνέχεια.
Ο δεύτερος τρόπος είναι η απομάκρυνση όλων των παρανόμων εκτός των συνόρων της χώρας. Οι κυβερνήσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί γνωρίζουν καλά τον τρόπο. Αρκεί να ξυπνήσουν από τη νάρκη, όχι τη χειμερία αλλά τη μόνιμη στην οποία έχουν περιπέσει, και να τηρήσουν τους νόμους. Η ρύθμιση του προβλήματος της παρουσίας εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών έχει πολλές αφανείς και δύσκολες πτυχές οικονομικού, πολιτικού και ηθικού χαρακτήρα. Ενα, όμως, είναι βέβαιο: το φαινόμενο της διαμονής παράνομων μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Αποτελεί σοβαρό πρόβλημα με σημαντικές προεκτάσεις.
Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Παράνομοι μετανάστες
Θεόδωρος Λιανός | Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
O αριθμός των αλλοδαπών που διαμένουν παράνομα στη χώρα μας είναι άγνωστος. Υπάρχουν ορισμένοι που εκτιμούν ότι ο αριθμός των παράνομων μεταναστών υπερβαίνει τις 500.000
και μερικοί που υποστηρίζουν ότι υπερβαίνει το 1 εκατ. Οι εκτιμήσεις αυτές είναι υπερβολικές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του γράφοντος, οι παράνομοι μετανάστες στη χώρα μας είναι μεταξύ 200-250.000. Ο αριθμός των αλλοδαπών που έχουν άδεια διαμονής και εργασίας, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, είναι περίπου 600.000 και μεταβάλλεται ανάλογα με την εποχή.
Από πολλούς διατυπώνεται το ερώτημα μήπως ο αριθμός των μεταναστών (δηλ. των 850.000 συνολικά ή των 250.000 παρανόμων) είναι πολύ μεγάλος. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό βασίζεται στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εξαιτίας της παρουσίας των μεταναστών. Από τις πληροφορίες που υπάρχουν φαίνεται ότι η παρουσία των μεταναστών έχει δημιουργήσει σοβαρές κοινωνικές τριβές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συγκρούσεις. Η παρουσία των παράνομων κυρίως μεταναστών είναι πηγή καθημερινών συγκρούσεων, με σημαντικότερες αυτές που λαβαίνουν χώρα σε περιοχές της Αθήνας και της Πάτρας όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών. Είναι πολλές οι μαρτυρίες, όχι μόνο των ελλήνων πολιτών, που θίγονται και βλάπτονται, αλλά και αντικειμενικών παρατηρητών για μια κατάσταση αυξανόμενης έντασης με απρόβλεπτες εξελίξεις. Απλοί πολίτες, νοικοκυριά και επαγγελματίες δηλώνουν με διάφορους τρόπους την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τα προβλήματα που δημιουργούνται από την παρουσία των παρανόμων και την οργή τους για την αδιαφορία της Αστυνομίας και της κυβέρνησης.
Ανεξάρτητα από το αν οι παράνομοι μετανάστες είναι 250.000 ή 500.000, η καθημερινή εμπειρία μάς αποδεικνύει ότι ο αριθμός τους είναι εξαιρετικά μεγάλος. Επίσης η καθημερινή εμπειρία μάς υποδεικνύει ότι το φαινόμενο της παράνομης και άνευ ελέγχου παρουσίας και δράσης μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Η πολιτική της ανοχής που οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν ως τώρα πρέπει να αντικατασταθεί από μια ενεργό πολιτική ρύθμισης του προβλήματος.
Δυστυχώς υπάρχουν μόνο δύο τρόποι ρύθμισης του προβλήματος. Ο ένας είναι η νομιμοποίηση όλων των παράνομων μεταναστών. Η ρύθμιση αυτή έχει δύο προβλήματα. Πρώτον, δεν θα εξαφανίσει τις συνέπειες, όχι όλες, της διαμονής τόσων πολλών ξένων στη χώρα και κυρίως σε ορισμένες περιοχές. Δεύτερον, αν οι σημερινοί παράνομοι μονιμοποιηθούν, βέβαιον είναι ότι αύριο θα εμφανιστούν άλλες 250.000 παράνομων μεταναστών οι οποίοι θα έλθουν με την προσδοκία της ανοχής για δύο- τρία χρόνια και της νομιμοποίησης στη συνέχεια.
Ο δεύτερος τρόπος είναι η απομάκρυνση όλων των παρανόμων εκτός των συνόρων της χώρας. Οι κυβερνήσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί γνωρίζουν καλά τον τρόπο. Αρκεί να ξυπνήσουν από τη νάρκη, όχι τη χειμερία αλλά τη μόνιμη στην οποία έχουν περιπέσει, και να τηρήσουν τους νόμους. Η ρύθμιση του προβλήματος της παρουσίας εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών έχει πολλές αφανείς και δύσκολες πτυχές οικονομικού, πολιτικού και ηθικού χαρακτήρα. Ενα, όμως, είναι βέβαιο: το φαινόμενο της διαμονής παράνομων μεταναστών πρέπει να εκλείψει. Αποτελεί σοβαρό πρόβλημα με σημαντικές προεκτάσεις.
Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009
Να ερευνηθούν οι καταγγελίες του Θ. Τενέζου
Ο Θεόδωρος Tενέζος βρίσκεται τώρα στην 24η ημέρα της Απεργίας Πείνας, μπροστά από τα γραφεία της Ελληνικής Αντιμονοπωλιακής Αρχής στην Αθήνα, της Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού. Διαμαρτύρεται κατά των καρτέλ, που ελέγχουν το σύνολο της Ελληνικής οικονομίας, με αποτέλεσμα το δραματικά υψηλό κόστος διαβίωσης, το κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων, χρέη, φτώχεια και απελπισία για ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού, που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Ο κ. Τενέζος είναι 39 ετών, επιχειρηματίας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της IRON TENCO Α.Ε., εταιρείας εμπορίας σιδήρου, ο οποίος είδε την εταιρεία του να καταρρέει, σαν άμεσο αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας, χωρίς οικονομικούς λόγους, άρνησης προμήθειας πρώτης ύλης, από μέλη τού σκληρού καρτέλ χάλυβα που λειτουργεί στην Ελλάδα. Η επίσημη καταγγελία του, που υποβλήθηκε πριν 2,5 χρόνια δεν διερευνήθηκε ποτέ πλήρως και σε όλη την έκταση της από την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, της οποίας το μόνο ενδιαφέρον και φροντίδα ήταν μέχρι πρόσφατα, παράνομα να παρέχει προστασία στους καταγγελθέντες οικονομικούς δημίους του.
Ο Θεόδωρος Τενέζος, φέρνοντας στο φως αναμφισβήτητα δεδομένα, κατηγορεί την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού και την Ελληνική κυβέρνηση ότι προσφέρουν προστασία στο σκληρό Ελληνικό καρτέλ χάλυβα, μια πρακτική που ισχύει επίσης και για όλα τα Ελληνικά καρτέλ, πού κυριαρχούν στο σύνολο της Ελληνικής οικονομίας. Υπενθυμίζεται ότι Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, κατατάσσεται μόνιμα τελευταία στον κόσμο σε αποδοτικότητα, σύμφωνα με τους ετήσιους πίνακες της έγκυρης επιθεώρησης Global Competition Review και η Ελλάδα θεωρείται και είναι η “μαύρη τρύπα” του ανταγωνισμού στην Ευρώπη.
Ο απεργός πείνας ζητεί από την Ελληνική κυβέρνηση:
1. Πλήρη έρευνα τής καταγγελίας του κατά του καρτέλ του χάλυβα.
2. Αντικατάσταση της παρούσας Επιτροπής, μέλη της οποίας έχουν μηνυθεί από τον ίδιο, στην ποινική δικαιοσύνη για παράνομες πρακτικές προστασίας του καρτέλ του χάλυβα και των άλλων καρτέλ.
3. Δικαστική προστασία όσων καταγγέλλουν καρτέλ, από τις σοβαρές ανταποδοτικές συνέπειες εξόντωσης που υφίστανται μετά την υποβολή των καταγγελιών τους.
Τα στοιχεία του Θεόδωρου Τενέζου:
Διεύθυνση: Πατησίων 70 στο πεζοδρόμιο
Ο κ. Τενέζος είναι 39 ετών, επιχειρηματίας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της IRON TENCO Α.Ε., εταιρείας εμπορίας σιδήρου, ο οποίος είδε την εταιρεία του να καταρρέει, σαν άμεσο αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας, χωρίς οικονομικούς λόγους, άρνησης προμήθειας πρώτης ύλης, από μέλη τού σκληρού καρτέλ χάλυβα που λειτουργεί στην Ελλάδα. Η επίσημη καταγγελία του, που υποβλήθηκε πριν 2,5 χρόνια δεν διερευνήθηκε ποτέ πλήρως και σε όλη την έκταση της από την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, της οποίας το μόνο ενδιαφέρον και φροντίδα ήταν μέχρι πρόσφατα, παράνομα να παρέχει προστασία στους καταγγελθέντες οικονομικούς δημίους του.
Ο Θεόδωρος Τενέζος, φέρνοντας στο φως αναμφισβήτητα δεδομένα, κατηγορεί την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού και την Ελληνική κυβέρνηση ότι προσφέρουν προστασία στο σκληρό Ελληνικό καρτέλ χάλυβα, μια πρακτική που ισχύει επίσης και για όλα τα Ελληνικά καρτέλ, πού κυριαρχούν στο σύνολο της Ελληνικής οικονομίας. Υπενθυμίζεται ότι Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, κατατάσσεται μόνιμα τελευταία στον κόσμο σε αποδοτικότητα, σύμφωνα με τους ετήσιους πίνακες της έγκυρης επιθεώρησης Global Competition Review και η Ελλάδα θεωρείται και είναι η “μαύρη τρύπα” του ανταγωνισμού στην Ευρώπη.
Ο απεργός πείνας ζητεί από την Ελληνική κυβέρνηση:
1. Πλήρη έρευνα τής καταγγελίας του κατά του καρτέλ του χάλυβα.
2. Αντικατάσταση της παρούσας Επιτροπής, μέλη της οποίας έχουν μηνυθεί από τον ίδιο, στην ποινική δικαιοσύνη για παράνομες πρακτικές προστασίας του καρτέλ του χάλυβα και των άλλων καρτέλ.
3. Δικαστική προστασία όσων καταγγέλλουν καρτέλ, από τις σοβαρές ανταποδοτικές συνέπειες εξόντωσης που υφίστανται μετά την υποβολή των καταγγελιών τους.
Τα στοιχεία του Θεόδωρου Τενέζου:
Διεύθυνση: Πατησίων 70 στο πεζοδρόμιο
Εξαιρετικό άρθρο για τον ηρωικώς πεσόντα υπέρ καθήκοντος αστυνομικό.
Ακόμη ένας «μπάτσος» νεκρός... Ε! και λοιπόν;
του Διονυσίου Κ. Καραχάλιου, Δικηγόρου
Ημερομηνία καταχώρησης: 8η Μαρτίου 2009
Ήταν 36 ετών... Είχε παντρευτεί μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο... Πριν
από περίπου 40 ημέρες, η σύζυγός του έφερε στον κόσμο το πρώτο τους
παιδί.... Καταγόταν από τα Χανιά και ήταν υπαρχιφύλακας της Ελληνικής
Αστυνομίας, υπηρετούσε στο Παλαιό Φάληρο και διέμενε στο Περιστέρι. Το
όνομά του: ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ.
Σε μια εποχή άκρατου ηθικού ξεπεσμού και αφόρητης κατάπτωσης ιδανικών
και αξιών, ο υπαρχιφύλαξ ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ, με τον τραγικό θάνατό
του, ήλθε να μας θυμίσει ότι, σ' αυτόν τον τόπο, υπάρχει ακόμη
ελπίδα... Υπάρχει φώς, έστω και λιγοστό, στο βάθος του ορίζοντα, αφού
το συντηρούν, με το αίμα της γενναίας καρδιάς τους, παλικάρια, όπως ο
ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ.
Ήταν μεσημέρι, περίπου 1 μμ και ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ήταν εκτός
υπηρεσίας. Θέλησε να επισκεφθεί το κατάστημα κάποιου φίλου του στη
Νίκαια. Τα βήματα της μοίρας του τον έφεραν κοντά στο εκεί
υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου, λίγα μόλις δευτερόλεπτα, αφ' ότου ο
ένοπλος κουκουλοφόρος ληστής, έχοντας αφαιρέσει άγνωστο ποσόν,
επιχειρεί, αρχικά πεζός, να διαφύγει. Ο 36χρονος αστυνομικός,
αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί και, αν και ευρισκόμενος εκτός
υπηρεσίας, δεν διστάζει ούτε στιγμή. Ακολουθεί τον ληστή και, όταν τον
πλησιάζει αρκετά, του φωνάζει να σταματήσει και να πετάξει κάτω το
όπλο, που κρατά στο χέρι. Ο ίδιος, έχει το υπηρεσιακό του περίστροφο
στο τσαντάκι του, αλλά δεν το χρησιμοποιεί. Ο κουκουλοφόρος ληστής
γυρίζει, τον κοιτάζει και αρχίζει να τρέχει. Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ τον
καταδιώκει και τον πλησιάζει. Στη συμβολή των οδών Μάτικα και
Παρασκευοπούλου, δίπλα στο δημοτικό σχολείο της περιοχής, ο ληστής,
αισθανόμενος τον κίνδυνο να συλληφθεί, στρέφει το όπλο του εναντίον
του, πυροβολώντας συνολικά 4 φορές.... Μια τουλάχιστον σφαίρα βρίσκει
τον ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ στο στήθος.... Σωριάζεται αιμόφυρτος στο
έδαφος... Το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ δεν προλαβαίνει να τον μεταφέρει στο
νοσοκομείο... Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ξεψυχά, λίγα λεπτά αργότερα....
Δουλειά του ήταν ! είπε κάποιος από αυτούς τους πρωινούς
σαχλαμαρολόγους της αριστερόστροφης παραδημοσιογραφίας και μάλιστα από
την κρατική ΝΕΤ, αφήνοντας εμβρόντητο τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρ.
Μαρκογιαννάκη, που, βέβαια, έσπευσε να αναρωτηθεί: Μα δουλειά του
αστυνομικού είναι να σκοτώνεται;....
Και όμως! Έτσι έχουν τα πράγματα στην σημερινή Ελλάδα, όπου κυριαρχεί
η φρικώδης νοσηρότητα της αριστερής «ιδεοκρατίας»: Αφού είναι μπάτσος,
δεν μπορεί παρά να είναι και γουρούνι και δολοφόνος, και, συνεπώς,
«καλά του έκανε» ο κουκουλοφόρος ληστής, που, στο κάτω-κάτω, μπορεί να
είναι και κάποιος συμπαθής μετανάστης, που, μάλιστα, διέπραξε
«θεάρεστο» έργο, μια και λήστεψε τράπεζα, δηλαδή ένα κατ' εξοχήν άντρο
της καπιταλιστικής εξουσίας....
Ασφαλώς θα πρέπει να είστε πολύ αφελείς αν φαντασθήκατε ότι θα
οργανωθούν στάσεις εργασίας, πορείες και καταλήψεις σε ένδειξη
διαμαρτυρίας για τον τραγικό θάνατο του παλικαριού ... Οι Τσίπρας,
Αλαβάνος, Παπαρήγα και Γ. Παπανδρέου είναι πολύ απασχολημένοι και δεν
προλαβαίνουν να σκεφθούν κάτι τέτοια... Στο κάτω-κάτω, το φτωχόπαιδο
από την Κρήτη που, μέρα μεσημέρι, χωρίς να βρίσκεται σε υπηρεσία,
ένοιωσε, φωτιά μέσα του, το χρέος του προς την κοινωνία, ξεχνώντας –
εκείνη την στιγμή- το νεογέννητο παιδί του και τη νεαρή σύζυγό του,
αυτός ο «μπάτσος, γουρούνι, δολοφόνος» καλά έκανε και πέθανε, αφού
αυτή «ήταν η δουλειά του». Γιατί, βέβαια, άνθρωποι σαν τον ΜΙΧΑΛΗ
ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ, έχουν για «δουλειά τους», το καθήκον, την φωνή της
συνειδήσεώς τους και τον όρκο τους και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε,
μέρα- μεσημέρι, να κοιτάζουν κατάματα τις φονικές σφαίρες για να
αποδείξουν ότι αυτή η χώρα, ευτυχώς, ακόμη δεν «ξόφλησε» από ήρωες και
από ιδανικά....
Αυτή ήταν η «δουλειά» του ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ, την ίδια στιγμή, που
«δουλειά» κάποιων άλλων είναι το βόλεμα, η αρπαχτή και ο
ωχαδερφισμός... Την ίδια στιγμή που πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι,
«δημοσιογράφοι», αφού προσπεράσουν αδιάφορα το τραγικό γεγονός, θα
διασκεδάσουν την ανία της ασημαντότητάς τους στα cafés του Κολωνακίου
και στα «in» restaurants των βορείων ή παραθαλασσίων προαστίων.... Την
ίδια στιγμή που, εν μέσω του αφθόνως ρέοντος «καμπανίτη»,
μεγαλοπολιτικοί, μεγαλοεπειχειρηματίες, μεγαλοεκδότες,
μεγαλοκαναλάρχες και λοιποί «μεγάλοι» του γνωστού αριστερόστροφου
κατεστημένου θα αντιστέκονται στο «κράτος της δεξιάς» και θα
οργανώνουν νέους «αγώνες λαϊκούς».... Την ίδια στιγμή που
ψευτοδιανοούμενοι και θολοκουλτουριάρηδες της νεοσταλινικής
ιντελλιγκέντσιας θα αμπελοφιλοσοφούν για τον νέο Δεκέμβρη και την
κοινωνική οργή των δεκαπεντάχρονων...
Μέσα σ' αυτό το αρρωστημένο περιβάλλον, Άνθρωποι, όπως ο ΜΙΧΑΛΗΣ
ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ασφαλώς και θα ασφυκτιούν. Θα πνίγονται από την δυσοσμία
αυτής της παρακμιακής κοινωνίας, που, στο όνομα μιας ακατανόητης
αριστερολαγνείας, ιδεολογικά παρηκμασμένης και πολιτικά αποτυχημένης,
εξακολουθεί να αντιστρέφει τα μεγέθη, να θεοποιεί τις ασημαντότητες
και να παραγνωρίζει τις αληθινές αξίες...
Ίσως γι' αυτό τον λόγο, ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ, προκάλεσε την μοίρα
του...Διότι στην εικόνα αυτής της κοινωνίας, με την τόση διαφθορά, με
την τόση σήψη και με την τόση αριστερότροπη σπουδαιοφάνεια λόγων και
έργων, η θέση ενός «μπάτσου» που θυσιάζεται για να προστατεύσει
κοινωνικά αγαθά, δεν μπορεί να γίνει «κατανοητή» από εκείνους τους
περισπούδαστους, που, με τόση απίστευτη ελαφρότητα, τον αποκαλούν και
«γουρούνι» και «δολοφόνο»...
Την στιγμή που το αίμα του ηρωικού ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ δεν είχε ακόμη
στεγνώσει από εκείνη την γωνιά της Νίκαιας, που την «σηματοδότησε» με
την γενναία στάση του το παλικάρι από την Κρήτη, τα κανάλια μας, σε
μια πρωτοφανή επιβεβαίωση της πρωτόγονης αριστεροπληξίας που
καταδυναστεύει την χώρα, μιλούσαν, ακατάπαυστα, για την γυναίκα –
σύμβολο, την Μελίνα Μερκούρη...
Γέμισε αυτή η δύστυχη χώρα με «σύμβολα» της αριστεράς, και, ίσως γι'
αυτό ξεχαρβαλώθηκε... Κανείς άλλος σ' αυτόν τον τόπο δεν έχει
προσφέρει, παρά μόνον όσοι λούστηκαν με το «ανέσπερο» φως της
αριστερόστροφης ιδεοληψίας: Σύμβολο ο Βαφειάδης, Σύμβολο και ο
Βελουχιώτης, Σύμβολο ο Ζαχαριάδης, Σύμβολο και ο Φλωράκης, Σύμβολο ο
Γληνός, Σύμβολο και ο Ρίτσος, Σύμβολο ο Α. Παπανδρέου Σύμβολο και η
Μελίνα, Σύμβολο ο Τεμπονέρας, Σύμβολο ακόμη και ο Αλέξανδρος
Γρηγορόπουλος, προς δόξαν εκείνων που σκυλεύουν και καπηλεύονται τα
πάντα, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα συμπλέγματα της δογματικής
τους ακαμψίας.
Φυσικά ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ δεν «έχει» τα προαπαιτούμενα για να γίνει
Σύμβολο μιας κοινωνίας, όπου έχει χαθεί το μέτρο, η ποιότητα, η
ευθύνη, η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια και η αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά.
Αν εξακολουθούσε να ζει, θα παρέμενε, ένας «μπάτσος». Πεθαίνοντας
ηρωικά το μεσημέρι της 5ης Μαρτίου 2009 στη Νίκαια, μας καλεί να
συλλογιστούμε και να αναλογιστούμε ποιοι, στ' αλήθεια, είναι τα
«γουρούνια» και ποιοι οι «δολοφόνοι».-
--
Σελίδες Πατριδογνωσίας
http://pheidias.antibaro.gr
του Διονυσίου Κ. Καραχάλιου, Δικηγόρου
Ημερομηνία καταχώρησης: 8η Μαρτίου 2009
Ήταν 36 ετών... Είχε παντρευτεί μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο... Πριν
από περίπου 40 ημέρες, η σύζυγός του έφερε στον κόσμο το πρώτο τους
παιδί.... Καταγόταν από τα Χανιά και ήταν υπαρχιφύλακας της Ελληνικής
Αστυνομίας, υπηρετούσε στο Παλαιό Φάληρο και διέμενε στο Περιστέρι. Το
όνομά του: ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ.
Σε μια εποχή άκρατου ηθικού ξεπεσμού και αφόρητης κατάπτωσης ιδανικών
και αξιών, ο υπαρχιφύλαξ ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ, με τον τραγικό θάνατό
του, ήλθε να μας θυμίσει ότι, σ' αυτόν τον τόπο, υπάρχει ακόμη
ελπίδα... Υπάρχει φώς, έστω και λιγοστό, στο βάθος του ορίζοντα, αφού
το συντηρούν, με το αίμα της γενναίας καρδιάς τους, παλικάρια, όπως ο
ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ.
Ήταν μεσημέρι, περίπου 1 μμ και ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ήταν εκτός
υπηρεσίας. Θέλησε να επισκεφθεί το κατάστημα κάποιου φίλου του στη
Νίκαια. Τα βήματα της μοίρας του τον έφεραν κοντά στο εκεί
υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου, λίγα μόλις δευτερόλεπτα, αφ' ότου ο
ένοπλος κουκουλοφόρος ληστής, έχοντας αφαιρέσει άγνωστο ποσόν,
επιχειρεί, αρχικά πεζός, να διαφύγει. Ο 36χρονος αστυνομικός,
αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί και, αν και ευρισκόμενος εκτός
υπηρεσίας, δεν διστάζει ούτε στιγμή. Ακολουθεί τον ληστή και, όταν τον
πλησιάζει αρκετά, του φωνάζει να σταματήσει και να πετάξει κάτω το
όπλο, που κρατά στο χέρι. Ο ίδιος, έχει το υπηρεσιακό του περίστροφο
στο τσαντάκι του, αλλά δεν το χρησιμοποιεί. Ο κουκουλοφόρος ληστής
γυρίζει, τον κοιτάζει και αρχίζει να τρέχει. Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ τον
καταδιώκει και τον πλησιάζει. Στη συμβολή των οδών Μάτικα και
Παρασκευοπούλου, δίπλα στο δημοτικό σχολείο της περιοχής, ο ληστής,
αισθανόμενος τον κίνδυνο να συλληφθεί, στρέφει το όπλο του εναντίον
του, πυροβολώντας συνολικά 4 φορές.... Μια τουλάχιστον σφαίρα βρίσκει
τον ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ στο στήθος.... Σωριάζεται αιμόφυρτος στο
έδαφος... Το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ δεν προλαβαίνει να τον μεταφέρει στο
νοσοκομείο... Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ξεψυχά, λίγα λεπτά αργότερα....
Δουλειά του ήταν ! είπε κάποιος από αυτούς τους πρωινούς
σαχλαμαρολόγους της αριστερόστροφης παραδημοσιογραφίας και μάλιστα από
την κρατική ΝΕΤ, αφήνοντας εμβρόντητο τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρ.
Μαρκογιαννάκη, που, βέβαια, έσπευσε να αναρωτηθεί: Μα δουλειά του
αστυνομικού είναι να σκοτώνεται;....
Και όμως! Έτσι έχουν τα πράγματα στην σημερινή Ελλάδα, όπου κυριαρχεί
η φρικώδης νοσηρότητα της αριστερής «ιδεοκρατίας»: Αφού είναι μπάτσος,
δεν μπορεί παρά να είναι και γουρούνι και δολοφόνος, και, συνεπώς,
«καλά του έκανε» ο κουκουλοφόρος ληστής, που, στο κάτω-κάτω, μπορεί να
είναι και κάποιος συμπαθής μετανάστης, που, μάλιστα, διέπραξε
«θεάρεστο» έργο, μια και λήστεψε τράπεζα, δηλαδή ένα κατ' εξοχήν άντρο
της καπιταλιστικής εξουσίας....
Ασφαλώς θα πρέπει να είστε πολύ αφελείς αν φαντασθήκατε ότι θα
οργανωθούν στάσεις εργασίας, πορείες και καταλήψεις σε ένδειξη
διαμαρτυρίας για τον τραγικό θάνατο του παλικαριού ... Οι Τσίπρας,
Αλαβάνος, Παπαρήγα και Γ. Παπανδρέου είναι πολύ απασχολημένοι και δεν
προλαβαίνουν να σκεφθούν κάτι τέτοια... Στο κάτω-κάτω, το φτωχόπαιδο
από την Κρήτη που, μέρα μεσημέρι, χωρίς να βρίσκεται σε υπηρεσία,
ένοιωσε, φωτιά μέσα του, το χρέος του προς την κοινωνία, ξεχνώντας –
εκείνη την στιγμή- το νεογέννητο παιδί του και τη νεαρή σύζυγό του,
αυτός ο «μπάτσος, γουρούνι, δολοφόνος» καλά έκανε και πέθανε, αφού
αυτή «ήταν η δουλειά του». Γιατί, βέβαια, άνθρωποι σαν τον ΜΙΧΑΛΗ
ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ, έχουν για «δουλειά τους», το καθήκον, την φωνή της
συνειδήσεώς τους και τον όρκο τους και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε,
μέρα- μεσημέρι, να κοιτάζουν κατάματα τις φονικές σφαίρες για να
αποδείξουν ότι αυτή η χώρα, ευτυχώς, ακόμη δεν «ξόφλησε» από ήρωες και
από ιδανικά....
Αυτή ήταν η «δουλειά» του ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ, την ίδια στιγμή, που
«δουλειά» κάποιων άλλων είναι το βόλεμα, η αρπαχτή και ο
ωχαδερφισμός... Την ίδια στιγμή που πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι,
«δημοσιογράφοι», αφού προσπεράσουν αδιάφορα το τραγικό γεγονός, θα
διασκεδάσουν την ανία της ασημαντότητάς τους στα cafés του Κολωνακίου
και στα «in» restaurants των βορείων ή παραθαλασσίων προαστίων.... Την
ίδια στιγμή που, εν μέσω του αφθόνως ρέοντος «καμπανίτη»,
μεγαλοπολιτικοί, μεγαλοεπειχειρηματίες, μεγαλοεκδότες,
μεγαλοκαναλάρχες και λοιποί «μεγάλοι» του γνωστού αριστερόστροφου
κατεστημένου θα αντιστέκονται στο «κράτος της δεξιάς» και θα
οργανώνουν νέους «αγώνες λαϊκούς».... Την ίδια στιγμή που
ψευτοδιανοούμενοι και θολοκουλτουριάρηδες της νεοσταλινικής
ιντελλιγκέντσιας θα αμπελοφιλοσοφούν για τον νέο Δεκέμβρη και την
κοινωνική οργή των δεκαπεντάχρονων...
Μέσα σ' αυτό το αρρωστημένο περιβάλλον, Άνθρωποι, όπως ο ΜΙΧΑΛΗΣ
ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ασφαλώς και θα ασφυκτιούν. Θα πνίγονται από την δυσοσμία
αυτής της παρακμιακής κοινωνίας, που, στο όνομα μιας ακατανόητης
αριστερολαγνείας, ιδεολογικά παρηκμασμένης και πολιτικά αποτυχημένης,
εξακολουθεί να αντιστρέφει τα μεγέθη, να θεοποιεί τις ασημαντότητες
και να παραγνωρίζει τις αληθινές αξίες...
Ίσως γι' αυτό τον λόγο, ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ, προκάλεσε την μοίρα
του...Διότι στην εικόνα αυτής της κοινωνίας, με την τόση διαφθορά, με
την τόση σήψη και με την τόση αριστερότροπη σπουδαιοφάνεια λόγων και
έργων, η θέση ενός «μπάτσου» που θυσιάζεται για να προστατεύσει
κοινωνικά αγαθά, δεν μπορεί να γίνει «κατανοητή» από εκείνους τους
περισπούδαστους, που, με τόση απίστευτη ελαφρότητα, τον αποκαλούν και
«γουρούνι» και «δολοφόνο»...
Την στιγμή που το αίμα του ηρωικού ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ δεν είχε ακόμη
στεγνώσει από εκείνη την γωνιά της Νίκαιας, που την «σηματοδότησε» με
την γενναία στάση του το παλικάρι από την Κρήτη, τα κανάλια μας, σε
μια πρωτοφανή επιβεβαίωση της πρωτόγονης αριστεροπληξίας που
καταδυναστεύει την χώρα, μιλούσαν, ακατάπαυστα, για την γυναίκα –
σύμβολο, την Μελίνα Μερκούρη...
Γέμισε αυτή η δύστυχη χώρα με «σύμβολα» της αριστεράς, και, ίσως γι'
αυτό ξεχαρβαλώθηκε... Κανείς άλλος σ' αυτόν τον τόπο δεν έχει
προσφέρει, παρά μόνον όσοι λούστηκαν με το «ανέσπερο» φως της
αριστερόστροφης ιδεοληψίας: Σύμβολο ο Βαφειάδης, Σύμβολο και ο
Βελουχιώτης, Σύμβολο ο Ζαχαριάδης, Σύμβολο και ο Φλωράκης, Σύμβολο ο
Γληνός, Σύμβολο και ο Ρίτσος, Σύμβολο ο Α. Παπανδρέου Σύμβολο και η
Μελίνα, Σύμβολο ο Τεμπονέρας, Σύμβολο ακόμη και ο Αλέξανδρος
Γρηγορόπουλος, προς δόξαν εκείνων που σκυλεύουν και καπηλεύονται τα
πάντα, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα συμπλέγματα της δογματικής
τους ακαμψίας.
Φυσικά ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ δεν «έχει» τα προαπαιτούμενα για να γίνει
Σύμβολο μιας κοινωνίας, όπου έχει χαθεί το μέτρο, η ποιότητα, η
ευθύνη, η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια και η αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά.
Αν εξακολουθούσε να ζει, θα παρέμενε, ένας «μπάτσος». Πεθαίνοντας
ηρωικά το μεσημέρι της 5ης Μαρτίου 2009 στη Νίκαια, μας καλεί να
συλλογιστούμε και να αναλογιστούμε ποιοι, στ' αλήθεια, είναι τα
«γουρούνια» και ποιοι οι «δολοφόνοι».-
--
Σελίδες Πατριδογνωσίας
http://pheidias.antibaro.gr
ε? τι? πως ειπατε?
« Τα έθνη από όλο τον Κόσμο να ξαναγυρίσουν προς την παράδοση για να ξαναβρούν την ευτυχία »
Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8333&pubid=2616816
"Έθνος", "Παράδοση", καλέ τι σκοταδιστικές κουβέντες είναι αυτές εν έτει 2009;!
Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8333&pubid=2616816
"Έθνος", "Παράδοση", καλέ τι σκοταδιστικές κουβέντες είναι αυτές εν έτει 2009;!
Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009
Η μητέρα των επαναστάσεων-παραστάσεων δεν θα αργήσει
Έχει ήδη σχεδιαστεί. Ξεκίνησαν οι πρόβες. Αναμένουμε την «επίσημη πρώτη».
Μιλάω για τη «μητέρα» όλων των «παραστάσεων». Την «επανάσταση» των μεταναστών.
Από το in.gr:
«Αγνωστος πέταξε χειροβομβίδα, λίγο πριν τις 11.00 το βράδυ της Τρίτης, στο στέκι μεταναστών που στεγάζεται στον ίδιο χώρο με το «Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα», στην οδό Τσαμαδού 13 στα Εξάρχεια.
Την ώρα εκείνη στο στέκι βρίσκονταν πολλά άτομα, γιατί συνεδρίαζε ο σύνδεσμος αντιρρησιών συνείδησης, αλλά και στα υπόλοιπα γραφεία υπήρχε κόσμος. Η χειροβομβίδα χτύπησε στο παράθυρο, αλλά δεν πέρασε στο εσωτερικό του δωματίου, καθώς υπήρχαν διπλά τζάμια. Έσπασε μόνο το εξωτερικό τζάμι, έπεσε στο πεζοδρόμιο όπου και εξερράγη.
Από τα θραύσματα προκλήθηκαν ζημιές σε τζάμι των γραφείων του στεκιού και του δικτύου, καθώς και σε μια πολυκατοικία και μια καφετέρια που βρίσκονται ακριβώς απέναντι.
Αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ότι είδαν ένα άτομο με ξυρισμένο κεφάλι να απομακρύνεται αμέσως μετά την έκρηξη προς τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Για την υπόθεση γίνεται έρευνα και προανάκριση από την κρατική ασφάλεια.
Την επίθεση καταδίκασε ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για «φασιστικού τύπου δολοφονική επίθεση». Σημειώνει, δε, ότι «τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες σκορπούν τον τρόμο και έχουν σκοπό να εκφοβίσουν κάθε δύναμη που αμφισβητεί, αντιστέκεται και κινητοποιείται. Το κίνημα της νεολαίας, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνικά αδύνατοι δεν θα κάνουν βήμα πίσω» ».
Πλησιάζει φίλοι.
Σε λίγο σχετικά καιρό, όποτε οι σχεδιαστές κρίνουν και οι συνθήκες στην ΠαλαιοΚώσταινα επιτρέψουν, θα το ζήσουμε κι αυτό. Κάποιος μετανάστης θα παίξει το ρόλο του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ποιος; Αδιάφορο. Η διανομή των ρόλων δεν απασχολεί τους σκηνοθέτες. Μάλλον κάποιος φουκαράς, ενδεχομένως και νόμιμος. Όσο πιο αθώος είναι τόσο το καλύτερο. Για το ρόλο του Κορκονέα πάλι, κανένα πρόβλημα. Κι αν δεν υπάρξει θερμοκέφαλος-ανεγκέφαλος ντόπιος, θα βρεθεί κάποιος κομπάρσος-προβοκάτορας με «ξυρισμένο κεφάλι». Αν έχει και τατουάζ με την Ελληνική σημαία, ακόμα καλύτερα.
Τα λοιπά δεν είναι δύσκολο να τα φανταστείτε. Ο δεύτερος σκοτώνει τον πρώτο (ή περισσότερους, όσο πιο πολλά τα αθώα θύματα τόσο το καλύτερο). Άπαντες οι μετανάστες εν Ελλάδι, νόμιμοι και παράνομοι (ιδίως οι τελευταίοι ως πολυπληθέστεροι και μην έχοντας κάτι να χάσουν) «επαναστατούν». Γνωστοί-άγνωστοι-Συριζαίοι-προοδευτικοί-κοινωνικοευαίσθητοι-οικολόγοι-παρατηρητήρια κτλ πρωτοστατούν στην «επανάσταση». Οι νεοταξικοί παπαγάλοι με τα μαρκούτσια και τις κάμερες υπέρ των εξεγερμένων (όπως με «τα παιδιά»). Ταραχές, χάος, εμπρησμοί-βανδαλισμοί, περιουσίες πάνε περίπατο, πλιάτσικο κτλ. Κραυγές κατά του ρατσισμού-φασισμού, πάς Έλλην στο πυρ το εξώτερον, η αντιπολίτευση αξιώνει εδώ και τώρα νομιμοποίηση - απονομή ιθαγένειας - δικαίωμα ψήφου για όλους τους μετανάστες, η κυβέρνηση απούσα, το κράτος άφαντο κτλ κτλ.
Η συνέχεια επί της σκηνής
Αριστείδης
Μιλάω για τη «μητέρα» όλων των «παραστάσεων». Την «επανάσταση» των μεταναστών.
Από το in.gr:
«Αγνωστος πέταξε χειροβομβίδα, λίγο πριν τις 11.00 το βράδυ της Τρίτης, στο στέκι μεταναστών που στεγάζεται στον ίδιο χώρο με το «Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα», στην οδό Τσαμαδού 13 στα Εξάρχεια.
Την ώρα εκείνη στο στέκι βρίσκονταν πολλά άτομα, γιατί συνεδρίαζε ο σύνδεσμος αντιρρησιών συνείδησης, αλλά και στα υπόλοιπα γραφεία υπήρχε κόσμος. Η χειροβομβίδα χτύπησε στο παράθυρο, αλλά δεν πέρασε στο εσωτερικό του δωματίου, καθώς υπήρχαν διπλά τζάμια. Έσπασε μόνο το εξωτερικό τζάμι, έπεσε στο πεζοδρόμιο όπου και εξερράγη.
Από τα θραύσματα προκλήθηκαν ζημιές σε τζάμι των γραφείων του στεκιού και του δικτύου, καθώς και σε μια πολυκατοικία και μια καφετέρια που βρίσκονται ακριβώς απέναντι.
Αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ότι είδαν ένα άτομο με ξυρισμένο κεφάλι να απομακρύνεται αμέσως μετά την έκρηξη προς τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Για την υπόθεση γίνεται έρευνα και προανάκριση από την κρατική ασφάλεια.
Την επίθεση καταδίκασε ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για «φασιστικού τύπου δολοφονική επίθεση». Σημειώνει, δε, ότι «τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες σκορπούν τον τρόμο και έχουν σκοπό να εκφοβίσουν κάθε δύναμη που αμφισβητεί, αντιστέκεται και κινητοποιείται. Το κίνημα της νεολαίας, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνικά αδύνατοι δεν θα κάνουν βήμα πίσω» ».
Πλησιάζει φίλοι.
Σε λίγο σχετικά καιρό, όποτε οι σχεδιαστές κρίνουν και οι συνθήκες στην ΠαλαιοΚώσταινα επιτρέψουν, θα το ζήσουμε κι αυτό. Κάποιος μετανάστης θα παίξει το ρόλο του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ποιος; Αδιάφορο. Η διανομή των ρόλων δεν απασχολεί τους σκηνοθέτες. Μάλλον κάποιος φουκαράς, ενδεχομένως και νόμιμος. Όσο πιο αθώος είναι τόσο το καλύτερο. Για το ρόλο του Κορκονέα πάλι, κανένα πρόβλημα. Κι αν δεν υπάρξει θερμοκέφαλος-ανεγκέφαλος ντόπιος, θα βρεθεί κάποιος κομπάρσος-προβοκάτορας με «ξυρισμένο κεφάλι». Αν έχει και τατουάζ με την Ελληνική σημαία, ακόμα καλύτερα.
Τα λοιπά δεν είναι δύσκολο να τα φανταστείτε. Ο δεύτερος σκοτώνει τον πρώτο (ή περισσότερους, όσο πιο πολλά τα αθώα θύματα τόσο το καλύτερο). Άπαντες οι μετανάστες εν Ελλάδι, νόμιμοι και παράνομοι (ιδίως οι τελευταίοι ως πολυπληθέστεροι και μην έχοντας κάτι να χάσουν) «επαναστατούν». Γνωστοί-άγνωστοι-Συριζαίοι-προοδευτικοί-κοινωνικοευαίσθητοι-οικολόγοι-παρατηρητήρια κτλ πρωτοστατούν στην «επανάσταση». Οι νεοταξικοί παπαγάλοι με τα μαρκούτσια και τις κάμερες υπέρ των εξεγερμένων (όπως με «τα παιδιά»). Ταραχές, χάος, εμπρησμοί-βανδαλισμοί, περιουσίες πάνε περίπατο, πλιάτσικο κτλ. Κραυγές κατά του ρατσισμού-φασισμού, πάς Έλλην στο πυρ το εξώτερον, η αντιπολίτευση αξιώνει εδώ και τώρα νομιμοποίηση - απονομή ιθαγένειας - δικαίωμα ψήφου για όλους τους μετανάστες, η κυβέρνηση απούσα, το κράτος άφαντο κτλ κτλ.
Η συνέχεια επί της σκηνής
Αριστείδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
